Bid en Bemin

Mijn leven richten naar een ‘levensregel’, ‘leefregel’ of simpelweg ‘regel’ is een al langer sluimerend verlangen dat in mij leeft. Twaalf jaar geleden formuleerde ik voor mijzelf al een leefregel, die begint met de woorden: Leef vanuit de liefde. Ongeveer in diezelfde tijd schreef ik een leefregel die richting wilde geven aan een lokaal netwerk van ‘zoekers’ waarbij ik een tijdje betrokken was. Later heb ik die leefregel bewerkt tot de volgende tekst:

Geroepen door een Stem die de stilte niet breekt,

willen wij de weg van onze bestemming gaan,

op voeten die liefdevol dienen,

met handen die vreugdevol scheppen,

op de hartslag van biddend leven,

op de adem van aandachtig zijn;

willen wij laten vernieuwen

ons leven,

ons samenleven

en de aan ons toevertrouwde aarde.

 

De regel Bid en Bemin van ‘Getijdengemeenschap De Binnenkamer’ raakt me, omdat ik hierin een kernachtige verwoording lees van de leefregels die ik zelf eerder onder woorden bracht. Wat me ook aanspreekt is dat deze regel is ontstaan binnen een initiatief dat zich richt op het hart van de Protestantse Kerk in Nederland en dat tegelijkertijd verbonden is met de oecumene. De Protestantse Kerk heeft met het oog op de toekomst van het kerkzijn een visie omarmd die wordt samengevat in de woorden ‘back to basics’, oftewel ‘terug naar de kern’. De regel Bid en Bemin geeft taal en inhoud aan die kern. Het spannende aan een leefregel is dat toewijding eraan ook vraagt om ‘aanspreekbaarheid’. Een regel kan dan ook alleen goed gedijen in een gemeenschap van ‘toegewijden’, die onderling kwetsbaar durft te zijn. Hoe dat vorm moet krijgen in een tijd waarin gemeenschapsvorming vaak weinig duurzaam en nogal vrijblijvend gestalte krijgt is voor mij nog wel een vraag.

En als ik het nog iets meer op mezelf betrek: Durf en wil ik me toe vertrouwen aan zo’n gemeenschap van toegewijden, als die uit dit initiatief zou ontstaan? Voorwaarde daarvoor zou voor mij in ieder geval zijn dat deze gemeenschap ook lokaal, in mijn nabije omgeving, ontstaat en ervaarbaar is. En daarnaast dat deze gemeenschap volop ‘katholiek’ oftewel oecumenisch van aard is. Als de ‘Getijdengemeenschap De Binnenkamer’ en de leefregel Bid en Bemin hierin stimulerend zouden kunnen werken, is de missie wat mij betreft geslaagd.